wizyt: 1465475

Archiwum » Forum filmowe

9.05.2008

 

Oglądamy i dyskutujemy o filmie: Jak w niebie  - reżyseria i scenariusz - Kay Pollak (Szwecja)

Prowadzenie spotkania: Bogdan Oś - Akademia Wspierania Rozwoju Człowieka, www.czlowiek.org


Kilka słów o filmie:

Jak w niebie to film wielowątkowy, może prosty (o prostych ludziach i ich relacjach), ale przez to uniwersalny. Jest to historia znanego dyrygenta, który powraca po zawale do rodzinnej miejscowości. Nie zamierza integrować się ze społecznością, chce być sam. W końcu jednak podejmuje prowadzenie amatorskiego chórku. Odkrywają się przy tym tajemnice życia społecznego i rodzinnego mieszkańców. Grupa staje się miejscem wsparcia i rozwoju. Bohaterowie konfrontują z możliwością podjęcia decyzji istotnych dla ich życia osobistego, rodzinnego i społecznego. Kay Pollak zaobserwował w Szwecji tendencję, która pojawiła się w całym kraju do spotykania się i wspólnego spędzania czasu pod pretekstem śpiewania. Podróżował i odwiedzał takie miejsca zaciekawiony zjawiskiem. Gdy pytał dlaczego to robią, wszędzie otrzymywał podobną odpowiedź:  "Żeby się spotykać". Myślę, że ten film dotyka potrzeby ‑socjokreacji, w której jest miejsce dla jednostki i możliwości jej zaistnienia oraz ekspresji (autokreacji i samotranscendencji).

 

13.06.2008

 

Million Dollar Hotel

(Niemcy, USA, Wielka Brytania - 2000)

Reż. Wim Wenders

Jest to film o szczególnej poetyce będącej wynikiem specyficznych ujęć  kamery, tempa, muzyki (U2 i Bono) oraz gry aktorskiej (Jeremy Davies, Milla Jovovich, Mel Gibson). Wenders w groteskowy a zarazem ujmujący sposób obrazuje problem alienacji (nie poraz pierwszy w swojej twórczości) jednostek, które nie "załapały" się na sukces lub normalne życie w  "galopującej" kulturze społeczeństwa amerykańskiego.

W dziwacznym hotelu będącym skupiskiem wyrzutków, nieakceptowanych przez  społeczeństwo cudaków i pomyleńców w odrealniony sposób żyją samotni ludzie, których charakterystyka w pewien szczególny sposób odczytana może wskazywać  na potrzebę zwolnienia i zatrzymania oraz refleksji nad sensem stylu życia (a właściwie użycia) w konsumpcyjnym, ekonocentrycznym, spauperyzowanym  duchowo i psychicznie społeczeństwie.

Prowadzenie spotkania: Bogdan Oś - Akademia Wspierania Rozwoju Człowieka,
www.czlowiek.org

 

 

18.07.2008

 

MISJA - Roland Joffe, Wielka Brytania 1986 (Złota Palma w Cannes)

 

Film przenosi nas w skonfliktowaną sytuację z XVIII w. gdzie na terenach dorzecza Amazonki rozgrywa się dramat, w którym główne role odgrywają Władza, Własność, Wiara i Agresja. Tereny zamieszkane przez indian Guarani stają się spornym terytorium gdzie Portugalia, Hiszpania i władze kościoła (ze względu na misję zakonu Jezuitów) nie potrafiąc rozwiązać problemu pokojowo, podejmują decyzję pacyfikacji misji nie licząc się z ofiarami po obu stronach. Jeden z najbardziej "wyświechtanych scenariuszy" znanych z historii ludzkości. Pomimo wrażenia jakie wywołuje w przedstawicielu kościoła, kardynale Altamirano, piękno miejsca i efekty działań jezuitów pod wodzą ojca Gabriela zapada "wyrok" na misję i jej realizatorów. Film niezwykły ze względu na muzykę Ennio Morricone, zdjęcia Chris'a Menges oraz reżyserię Rolanda Joffe i obsadę aktorską (Robert de Niro i Jeremy Irons).

Zapraszam na projekcję i dyskusję. Bogdan Oś

 

 

1.08.2008

 

Film: "Źródło"  (The Fountain) - 2006

Reż. Darren Aronofski

Produkcja: USA

 

To niezwykły film o miłości i zmaganiu ze śmiercią. Darren Aronofski, twórca głośnych filmów "Pi" oraz "Requiem dla snu", zadbał o wszystko co jest potrzebne żeby zaciekawić widza i wciągnąć go w wędrówkę po meandrach i zakamarkach duszy ludzkiej.

Wielopoziomowa narracja (opowiedziane są historie dziejące się w różnych wymiarach czasu i przestrzeni jednak w szczególny sposób ze sobą splecione), świetnie dobrana muzyka (Clint Mansell) oraz symboliczne motywy (Drzewo Życia oraz poszukiwanie Nowego Świata), a także subtelnie zarysowana historia naukowca szukajacego leku na nieuleczlną chorobę wprowadzają w uniwersalne kwestie życia człowieka (miłość, choroba, cierpienie, samotność, śmierć, poszukiwanie rozwiązań i głębszych wymiarów rozumienia egzystencji).

 

Zapraszam na film i dyskusję

Bogdan Oś

 

 

22.08.2008

 

Film: Niezniszczalny (USA) 2000

Reżyseria i scenariusz: M. Night Shyamalan

 

Shyamalan zaczął kręcić filmy gdy skończył 10 lat. W wieku 16 lat miał  ich na swoim koncie 45. Ten hinduski reżyser mieszkający w USA wdarł się przebojem na ekrany światowe. Po pierwszych niepowodzeniach na amerykańskim rynku filmowym zrobił furorę filmem „Szósty zmysł” (1999). Film ten zarobił ok. 700 milionów dolarów i wszedł na listę 10 najbardziej kasowych hitów w historii kina. Już rok później Shyamalan kręci kolejny film „Niezniszczalny”(w roli głównej także Bruce Willis), który nie przyniósł tak oszałamiajacych sukcesów lecz jest godny polecenia. Jest to historia strażnika porządku na meczach futbolowych (niegdyś odnoszącego sukcesy futbolisty), który jako jedyny wychodzi bez szwanku z katastrofy kolejowej. Okazuje się wkrótce, że też nigdy nie chorował i nie doznał żadnych obrażeń ani nie cierpiał. W niedługim czasie David poznaje obsesyjnie pogrążonego w komiksach właściciela galerii Elijah'a Price'a (Samuel L. Jackson), który jest jego zaprzeczeniem. Od dziecka cierpi na genetyczne schorzenie, którego efektem są kruche, łamiące się kości. Elijah twierdzi, że wie dlaczego udało się Davidowi ujść z życiem z katastrofy. Jednak kryzysowa sytuacja w małżeństwie i brak satysfakcji z wykonywanej pracy wydają się być istotniejszymi problemami niż niedorzecznie brzmiące wyjaśnienia Elijah'a, który niestrudzenie stara się go przekonać o drzemiącej w nim mocy, którą powinien wykorzystać do ratowania ludzi. David na początku sceptyczny po pewnym czasie zaczyna przekonywać się do teorii Elijah'a co zmienia jego życie i sytuację jego rodziny.
Filmy Shyamalana (m.in. Znaki, Osada i najnowszy Zdarzenie) wskazują na zafascynowanie reżysera (Shyamalan jest także autorem scenariuszy do wszystkich swoich filmów) hitchcock'owskim suspensem i zawierają zawsze jakąś tajemnicę obudowaną psychologiczną oraz socjologiczną tkanką narracji. Wartością istotną, według mnie, w filmach Shyamalana jest jego zainteresowanie tymi aspektami naszej egzystencji, o których na codzień zapominamy pod naciskiem narzucanych nam zewsząd przez media i pop kulturę spłyconych oraz obciążonych codziennym pośpiechem, zubożonych poglądów na życie i wartość istoty ludzkiej. Zapraszam na film i dyskusję: Bogdan Oś

 

5.09.2008

 

Tytuł: "Biała Masajka"

Reżyseria: Hermine Huntgeburth

Scenariusz: Johannes W. Betz

Produkcja: Niemcy 2005

 

Na koniec lata po bardziej wymagających filmach prezentujemy film nieco lżejszy. Miłosna historia Szwajcarki i Kenijskiego wojownika osadzona w realiach afrykańskich. Może niezbyt wyrafinowana psychologicznie i społecznie produkcja ale przecież pięknie i prosto przedstawiająca perypetie bohaterów. Pewnie zbyt mało dowiadujemy się o uwarunkowaniach rzutujących na zachowania i reakcje bohaterów niemniej jednak film pokazuje jak trudno budować związek, szczególnie gdy partnerzy reprezentują tak odległe wzorce kulturowe. Jest szczególnie istotne w dzisiejszych czasach gdzie problem dialogu międzykulturowego jest tak istotny dla budowania podwalin pod nowe formy i wzorce organizacji państw, kontynentów i wręcz całego świata. Atutami filmu są piękne zdjęcia i świetnie skonstruowana warstwa muzyczna zawierająca rdzenne motywy kultury afrykańskiej.

 

Zapraszam serdecznie na film i dyskusję

Bogdan Oś



7 listopad 2008 (piątek), godzina 18.00

 

Tytuł: Jasminum (2006)

Reżyseria: Jan Jakub Kolski

 

"Jasminum" to kino polskie bez kompleksów. Kolejne mądre, wrażliwe z wyraźną nutką humoru dzieło Jana Jakuba Kolskiego. Rzecz dzieje się w klasztorze gdzie mieszkają zakonnicy pachnący zapachami kwiatów od których pochodzą ich imiona. W 1617 roku do klasztoru w Jaśminowie zostały przywiezione 3 trumny, w których spoczęli najstarsi bracia klasztoru. Przez niemal 400 lat z trumien wyłaniał się zapach drzew owocowych. Kolejni bracia przyjmowali imiona najstarszych i następnie dziedziczyli po nich zapachy: śliwy, czeremchy oraz czereśni. Każdy z zapachów niesie z sobą szczególne właściwości. Pewnego dnia przejeżdża do klasztoru konserwatorka zabytków Natasza z córeczką Eugenią, która przez swą niezwykłą dociekliwość burzy spokój rytmu życia zakonników. Legenda związana z klasztorem wróży objawienie się w nim świętego w najbliższym czasie. Pomimo początkowej niechęci ojca Kleofasa, wierzącego w cudowne odnowienie przechowywanego w klasztorze obrazu, Natasza rozpoczyna jego konserwację, zaś jej córka (nielubiąca, gdy jej imię skraca się do formy Gienia) zaprzyjaźnia się z początkowo niechętnie do niej nastawionym bratem Zdrówko. Stopniowo odkrywane są także sekrety klasztoru: ciała nieszczęśliwych kochanków umieszczone w katakumbach, tajemnica eliksiru miłości, tworzonego z zapachu mnichów. Pokazana jest także miłosna przeszłość Nataszy oraz brata Czeremchy. Natasza, mając dostęp do sekretów klasztoru, tworzy miłosne perfumy dla fryzjerki Patrycji, oraz sprowadza do Jaśminowa aktora Zemana, który wkrótce zakochuje się w Patrycji. Natasza i brat Czeremcha nie stają się jednak na powrót parą.

To kino urocze, mądre, skłaniające do refleksji nad zagadkami losów bohaterów, których możemy odnaleźć w sobie (podobieństwo cech). Nastrój duchowego życia pokazany przez pryzmat humoru wynikającego z umieszczenia w nim perspektywy dziecka pozwala w niezwykle subtelny sposób zdystansować się do codziennego, szalonego tempa w świecie, które coraz częściej nas przytłacza, pozbawia czasu na refleksję i spotkanie z bliskimi i przyjaciółmi.

 

Zapraszam na film i dyskusję.

Bogdan Oś




24.10.2008 (piątek), godz. 18 00, ul. Komorowicka 15


Tytuł: Żywot Briana

Produkcja: Wielka Brytania (1979)

Reżyseria: Terry Jones (Monty Python)

 

Monty Python długo jeszcze będzie aktualny w krytycznym odniesieniu do zjawisk społecznych, psychologicznych i duchowych. Pewnie tak długo jak zjawiska stadnych zachowań, potrzeba własnego zbawiciela, potrzeba posiadania celu życiowego, przywiązanie do stereotypów w rozumieniu zjawisk religijnych, fanatyzm i nietolerancja "gościć" będą w społecznościach ludzkich.

Jest to film operujący inteligentną i zręczną satyrą wytykającą absurdalność wynikającą z powierzchownego traktowania wiary i religijności oraz braku orientacji w życiu politycznym nie grzeszącym cnotami obywatelskimi - męstwem, roztropnością, prawdą i sprawiedliwością.

Z pewnością  film ten zmusza do zastanowienia i refleksji nad naszymi codziennymi postawami i systemami wartości, szczególnie w odniesieniu do złożoności, zamętu i niejasności na scenie politycznej i społecznej naszego kraju, miast, Europy i Świata.

Myślę, że absurdalność tego co się wydarza na naszych oczach, często przy naszej bierności i bezmyślności przewyższa w znacznym stopniu absurdalność poetyki Monty Python,ów.

"Bo życie ma coś z absurdu i zawsze kończy je śmierć. Więc skłoń sie gdy opada kurtyna, zapomnij o swoich grzechach i z uśmiechem do widowni wykrzyw się. Baw się tym, drugiej szansy już nie otrzymasz." - to słowa piosenki kończącej film i sugerującej dystans do wielu spraw, które tak "śmiertelnie" poważnie traktujemy.

 

Zapraszam na film i dyskusję.

Bogdan Oś

 

 

 

3.10.2008 (piątek), godz. 18 00, ul. Komorowicka 15

Tytuł: "Powaqqatsi" (1988)

Reżyseria: Godfrey Reggio

Muzyka: Philip Glass

Produkcja: USA

 

To przepięknie nakręcony film paradokumentalny powstały w Azji, Afryce i Ameryce Południowej.

Część pierwsza pokazuje świat jeszcze nie tknięty przez cywilizcję "zachodnią". Możemy kontemplować w niej naturę i zachowania ludzi z nią związane.
W drugiej części autor pokazuje świat tych samych kontynentów ale już pochłonięty przez ducha cywilizacji przemysłowej z wszystkimi jej konsekwencjami. Dominują miejsca zaśmiecone, zatłoczone, slamsy, dym, szybkie tempo życia, konsumpcyjny charakter itd.

Mimo pewnych podobieństw do Koyaanisqatsi jest to dzieło eksponujące bardziej człowieka (twarze, zachowania, reakcje) niż te elementy, które go przysłaniają i przez to bardziej tchnące humanizmem.

Podobnie jak w poprzednim filmie tego reżysera ogromne znaczenie ma muzyka, która doskonale podkreśla kontemplacyjny nastrój umożliwiający skupienie się na przepływających obrazach i głęboką refleksję nad egzystencją i kondycją ludzką, do czego dzisiaj nie skłania się zbyt wielu ludzi.
Mimo narastającego przyspieszenia tempa w filmowanych scenach twórcom udaje się pokazać w kontrapunkcie powolne i naturalne, nawet zwolnione, proste formy ekspresji ludzi co stawia ich w centrum dziejących się zdarzeń.

 

Zapraszam gorąco na film i dyskusję.

Bogdan Oś

 

 

 

 

19.09.2008 (piątek), godz. 18 00, ul. Komorowicka 15

Tytuł: Pusty dom (2007)
Reż. Ki -duk Kim

Produkcja: Japonia, Korea Południowa

 

Bezdomny, młody mężczyzna podczas nieobecności mieszkańców włamuje się do mieszkań.

Niczego nie kradnie ani nie niszczy. Dokonuje drobnych napraw, sprząta i pierze zostawiając mieszkanie w zupełnym porządku. Korzysta z zapasów  w lodówkach, z sypialń i nie pozostawiając najmniejszych śladów swojej obecności opuszcza mieszkanie przenosząc się do innego.

W jednym z mieszkań spotyka kobietę, nad którą znęca się mąż. Zawiązuje się między nimi relacja, która prowadzi do przemiany ich obojga.

Film przedstawia życie współczesnych mieszkańców azjatyckiego miasta niczym nie różniące się od życia europejczyków czy amerykanów jako tło kontrastujące wyraźnie z postawami głównego bohatera niezakorzenionego w tradycyjnym sensie ale za to prezentującego szczególną wrażliwość i czystość.

Typowy minimalizm dla filmów tego reżysera przedstawiający się w prawie bezsłownej narracji, interesująca psychologiczna charakterystyka postaci i perypetii bohaterów czynią ten film na pewno interesującym i zmuszającym do refleksji nad kondycją kultury współczesnego świata.

 

Zapraszam serdecznie na film i dyskusję

Bogdan Oś 


Działania w OKO

♦ Warsztaty gitarowe
♦ Forum filmowe
Teatr tekstu


FORUM DYSKUSYJNE


WSZYSTKIE DZIAŁANIA
OKO SĄ BEZPŁATNE

Od 1 sierpnia 2008
Stowarzyszenie Akademia Wspierania
Rozwoju Człowieka 
zaangażowało się
w partnerskie  prowadzenie
Ośrodka Kreatywności Obywatelskiej
więcej

Kontakt

█ Siedziba główna
ul. Komorowicka 15
43-300 Bielsko-Biała

033 810 39 40
0 519 665 967

pn. – pt.  godz. 10.00–18.00

Dział obywatelski    Dział kultury
Dział edukacji     Dział informacji


█ Reintegracja osób starszych

ul. Kosynierów 22
43-300 Bielsko-Biała

 033 822 07 91
0 501 561 370

 

pn. – pt.  godz. 7.00–11.00

więcej informacji 

█ Koordynator projektu

Ośrodek jest przystosowany
dla osób niepełnosprawnych

 
WOLONTARIAT
Dysponujesz wolnym czasem?
Chcesz zrobić coś dla innych?
Zapraszamy do współpracy.

Projekt nr 10277/FOP07/2/MA/1375 – Ośrodek Kreatywności Obywatelskiej (OKO) – został zrealizowany przy wsparciu udzielonym przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego oraz budżetu Rzeczypospolitej Polskiej w ramach Funduszu dla Organizacji Pozarządowych
Operator – Fundacja Fundusz Współpracy, ul. Górnośląska 4a, 00-444 Warszawa tel.+48 22 45 09 868, fax+48 22 45 09 803,
 www.funduszngo.pl, fop@cofund.org.pl.
Projekt realizowany przez Stowarzyszenie Mieszkańców Osiedla im. Wojewody Grażyńskiego SMOG
w partnerstwie ze Stowarzyszeniem Wspierania Działań Kulturotwórczych
Uwaga Kultura
Strona kojarzona ze słowami kluczowymi: oko bielsko, oko, rada osiedla, wolontariat