wizyt: 1414311

Kalendarium » Teatr Tekstu

AMATORSKI TEATR „OKO”



27.03.2009, godz.17.00

 

Serdecznie wszystkich zapraszamy na spotkanie z dramatem „Świętoszek” wybitnego Moliera . Komedia ta opowiada o tym jak Tartuffe (tytułowy świętoszek) zaskarbia swoją „pobożnością” miłość i szacunek Orgona – pana domu oraz jego matki pani Pernelle nieomal doprowadzając całą rodzinę do tragedii .



27.02.2009 godz.17.00

IDEĄ DOTYCHCZASOWEGO TEATRU TEKSTU BYŁO:
 
Głośne, wspólne czytanie z podziałem na role tekstów scenicznych.  Odtwórcy wybierani byli spośród uczestników. Ta wyjątkowa metoda na poznanie lub przypomnienie sobie sztuk z kanonu, klasyki i nowych, czasem jeszcze nigdzie niewystawianych, dramatów cieszyła się w OKU sporym zainteresowaniem.

 

Chcielibyśmy państwu zaproponować podróż w kierunku sztuki intuitywnej, teatru laboratorium, teatru poszukującego, eksperymentującego, w którym oprócz czytania, będziemy mogli otwierając się na własną intuicję – zaśpiewać, zagrać, zatańczyć słowo mówione. Będzie to okazja do spotkania starego z nowym, spotkania dwóch teatrów, dwóch światów mających trudność w byciu razem, we współistnieniu.

 

Spotkanie poprowadzą członkowie Stowarzyszenia
„Akademia Wspierania Rozwoju Człowieka”
http://www.czlowiek.org/

 

Bogdan Oś, Agnieszka Szałabska, Halina Hurnowicz - przez kilka lat współpracujących ze sobą w ramach grupy teatralnej „TREMO” –

projektów realizowanych przez Akademię Wspierania Rozwoju Człowieka



Idea
 
Głośne, wspólne czytanie z podziałem na role tekstów scenicznych. Czytamy dramaty dawne, nie dawne i zupełnie nowe, polskie i cudze. Odtwórcy wybierani są spośród uczestników. To wyjątkowa metoda na poznanie lub przypomnienie sobie sztuk z kanonu, klasyki i nowych, czasem jeszcze nigdzie niewystawianych, dramatów. Szczególnie warte polecenia tym, którzy nie mają czasu na lekturę.
Po czytaniu odbywają się gorące dyskusje.



13.02.2009 godz.17.00

AMATORSKI TEATR OKO ZAPRASZA NA:

WALENTYNKOWESPOTKANIE „SZKOŁA ŻON” MOLIER’A


Molier uważany był za najwybitniejszego komediopisarza w historii literatury francuskiej, aktor, dyrektor teatru. Jego twórczość była ciągłą walką ze społeczeństwem.

Molière wierzył w skuteczność nauczania ze sceny. Komedie jego odznaczają się niezwykłą różnorodnością i najwyższymi walorami artystycznymi. Uprawiał tzw. wielką komedię, widowiska farsowe, komedię heroiczną i komediobalet. Połączył w nich tradycję rodzimej farsy ludowej z elementami włoskiej commedia dell’arte i klasycznej sztuki komicznej (Arystofanes i Plaut). Prezentując galerię wiecznych typów ludzkich, dawał zarazem satyryczny obraz francuskiej obyczajowości XVII w. – ośmieszał salonową przesadę (POCIESZNE WYKWINTNISIE), niezrozumienie życia rodzinnego (SZKOŁA MĘŻÓW, SZKOŁA ŻON) hipokryzję i zakłamanie dewotów (ŚWIĘTOSZEK)

 

„SZKOŁA ŻON” Moliere’a  to jedna z pierwszych sztuk tego znakomitego dramatopisarza. Wystawiona po raz pierwszy 26 grudnia 1662 roku, zyskała niebywałe powodzenie

 

Rzecz dzieje się w małej miejscowości, autor ukazuje miłosne perypetie kilku postaci z lokalnej społeczności. Jeden z bohaterów - Arnolf postanawia ożenić się ze swoją wychowanką, roztargnioną dziewczyną o imieniu Anusia. Dotychczas nigdy nie myślał o małżeństwie, uważał bowiem, że nie byłby w stanie zapewnić kobiecie godziwych rozrywek. Był przekonany, że szybko znudziłby ją swoją osobą co z pewnością doprowadziłoby prędzej czy później do zdrady. Panicznie boi się hańby, którą okryłaby go niewierna małżonka. Któregoś dnia dochodzi jednak do wniosku, że potrzebuje życiowej partnerki...

 

SERECZNIE ZAPRASZAMY NA PEŁNĄ „MIŁOSNYCH UNIESIEŃ PRZYGODĘ”

 

OŚRODEK KREATYWNOŚCI OBYWATELSKIEJ „OKO”;

BIELSKO BIAŁA; UL. KOMOROWICKA 15



 

30.01.2009 o godzinie 17.00

Zapraszamy wszystkich Państwa na spotkanie Amatorskiego Teatru „Oko”
w Ośrodku Kreatywności Obywatelskiej przy ulicy Komorowickiej 15 .

 

Dramat Dany Łukasińskiej pt.”Agata szuka pracy” drugie czytanie.





16.01.2009 o godzinie 17.00

Zapraszamy wszystkich Państwa na spotkanie Amatorskiego Teatru „Oko”
w Ośrodku Kreatywności Obywatelskiej przy ulicy Komorowickiej 15 .

 

 

W tym dniu będziemy czytać dramat Dany Łukasińskiej pt.”Agata szuka pracy”. Sztuka ta opowiada o perypetiach tytułowej bohaterki związanych z poszukiwaniem pracy. Agata jest absolwentką, której matka wiecznie jęczy nad głową by znalazła jakąkolwiek pracę. Matki nie interesują bynajmniej poglądy moralne jej córki, zależy jej bezwzględnie by dziewczyna zaczęła pracować, nieważne gdzie i jak. Poszukiwania zarobku pozwalają Agacie  poznać siebie i Polskę, która bynajmniej nie jest cudownym miejscem… Komedia ta ukazuje paranoję panującą w naszym kraju, jak traktowane są w nim kobiety i co one robią z tym faktem…

 

Serdecznie zapraszamy


W dniu 12.12.2008 o godz. 17.30 zapraszamy do  siedziby Ośrodka Kreatywności Obywatelskiej przy ul. Komorowicka 15 na pierwsze spotkanie  Amatorskiego Teatru „ Oko”.

„Umarł król , niech żyje król !”

Tym oto przysłowiem chcemy zawiadomić Państwa, iż wcześniejszy Teatr Tekstu został przekształcony w Amatorski Teatr „Oko”. Naszym celem jest propagowanie dramatu różnorakiego, zarówno tego, który śmieszy jak i tego, który potrafi doprowadzić do łez. Będziemy realizować się w  aktorstwie, reżyserii i scenografii. Sztukę od początku do końca będziemy realizować wspólnie, dlatego też zapraszamy serdecznie wszystkich chętnych niebojących się podjąć tego wyzwania ;).
Nasze działania rozpoczniemy od pracy nad  dramatem znanego dramaturga Eugene Ionesco pt. „Król umiera, czyli ceremonie”.

 

28.11.2008 o 18.00 (piątek) przy ulicy Komorowickiej 15.

Tego dnia odbędzie się wyjątkowy Andrzejkowy Teatr Tekstu.
Jedyny w roku... Niezapomniany - wieczór Andrzejkowy w OKO.
Chcesz odkryć swą przyszłość? Z tym problemem poradzi sobie Tarot, Astrologia, Wróżby z wosku, Wyrocznia I'Ching, Tajemnicze różowe serduszka oraz wiele innych sposobów zaglądania w to, co ma się zdarzyć. Oczywiście nie zabraknie nam też strawy dla ciała? kiełbaski z grilla nasycą nawet największego łakomczucha. Ponadto śpiew i taniec dodadzą naszemu spotkaniu jeszcze więcej uroku.



14.11.2008 o 18.00 (piątek) przy ulicy Komorowickiej 15.
Przyjaciel Johna Wayne'a Garbine Lasada'y

Dla Carlosa upośledzony umysłowo brat jest utrapieniem od zawsze. Nie dość, że całą miłość matki zagarnął dla siebie, to jeszcze plącze się pod nogami, gada od rzeczy i wszędzie ciąga ze sobą tekturową figurę Johna Wayne'a. Najlepszym rozwiązaniem zdaje się więc oddanie Santiego do zakładu opieki i zapomnienie o całej sprawie?

Na czytanie i dyskusję zaprasza Katarzyna Kosińska. 


31.10.2008 (piątek), godz. 18.00 

Nasza mała stabilizacja

Tadeusz Różewicz

 

Świadkowie pustych łbów.
"Głupota przybiera rozmiary normalne". To nie jest zdanie napisane dziś. To nie myśl z wczoraj ani nawet z zeszłej soboty. Dziwne? Owszem. Słowa o swojskości pustych łbów otwierają poemat "Nasza mała stabilizacja", na dwa głosy napisany poemat, ozpoczynający "Świadków" Tadeusza Różewicza. Tak, to cud jakiś, że litery te nie są literami z naszych czasów i naszego świata, że mają jeśli nawet póki co nie siwą, to już długą, bardzo długą brodę.

Śmieszny staruszek

Tadeusz Różewicz

 

O spektaklu "Śmieszny staruszek"

Ta "komedia w dwóch odsłonach", napisana w 1963 roku, wystawiona w Teatrze Ateneum na "Scenie 61" w grudniu 1965 roku, przez lata była grana w wielu teatrach w całej Polsce. Tytułowy "Śmieszny staruszek" jest na emeryturze, pracuje na pół etatu jako przewodnik w Zarządzie Zabytków. Nie ma nikogo bliskiego, mieszka samotnie z manekinem zamiast kobiety, z lalkami zamiast dzieci. Zaczął je zbierać, gdy spostrzegł, że jego życie jest puste, jak rurka bez kremu. Jest może trochę fetyszystą, ale nie wariatem - śmieszny i zarazem wzruszający mieszkaniec polskiej prowincji.

Na czytanie i dyskusje zaprasza Katarzyna Kosińska


17.10.2008 (piątek), godz. 18.00

Teatr Tekstu zaprasza na czytanie dramatu Tadeusza Różewicza:
„Grupa Laokoona”
w siedzibie Ośrodka Kreatywności Obywatelskiej ul. Komorowicka 15.

Dramat Tadeusza Różewicza „Grupa Laokoona”jest niekonwencjonalnym, chaotycznym obrazem świata, jest niezależną formacją twórczo -krytyczną, której podstawowym polem zainteresowania jest współczesna popkultura. Oznacza to, że również na całą kulturę wysoką Grupa patrzy przez pryzmat popu i w tym duchu ją interpretuje. Grupa - konfrontując ze sobą trzy pokolenia: Dziadka, Ojca i Córkę - przeprowadza wiwisekcję kultury, którą nazywa "kulturą surowców wtórnych", sam dramat zaś sztuką o kopii.

Chaotyczny, niekonsekwentny obraz świata, jaki wyłania się z dramatu Różewicza, Grupa opisuje nowoczesnym, popowym instrumentarium wychodząc z założenia, że teatr poddany zostaje działaniu tych samych mechanizmów, co reszta kultury. Poprzez nieciągłość narracji, natrętną obecność środków wizualnych, autoironię i grę konwencją Grupa uruchamia w przedstawieniu dyskusję o naturze sztuki. Jednocześnie powątpiewa w możliwość autentycznej artystycznej ekspresji.

Na czytanie i dyskusje zaprasza Katarzyna Kosińska


Ośrodek Kreatywności Obywatelskiej zaprasza na kolejny TEATR TEKSTU!
26.09.2008 (piątek), godz. 18 00

 

Emigranci – Sławomir Mrożek

Sławomir Mrożek urodził się 26 czerwca 1930 r. Przyjął pseudonim Damian Prutus.

Polski dramatopisarz, satyryk, felietonista, prozaik, rysownik.

Studiował architekturę, filozofię orientalną, sztukę.

Debiutował w 1950 r. reportażem: „ Młode miasto”.

W 1962 został laureatem nagrody Kościelskich

Światową sławę przyniósł mu dramat:” Tango” z 1964 r.

 

Twórczość Mrożka utrzymana w konwencji groteski, zawiera treść publicystyczną a zarazem prowadzi do artystycznych uogólnień związanych zwłaszcza z zagadnieniem stosunku jednostki do zbiorowości. Ukazuje świat zniekształcony i absurdalny, odpowiednik fałszywej świadomości ulegającej współczesnym mitologizacjom ideologicznym, także anachronicznym reliktom historii, zwłaszcza polskiego romantyzmu. Satyrę społeczno-obyczajową o tendencji moralistycznej kieruje Mrożek przeciw schematyzacji życia, prymitywizmowi myślowemu, paradoksom cywilizacji, wulgarnemu dydaktyzmowi. Komizm, często o charakterze kabaretowym, demaskujący przewagę frazesu nad znaczeniem, osiąga za pomocą parodii stylów potocznego, szkolnego, urzędowego, dziennikarskiego, pastiszu, łączenia sprzecznych konwencji gatunkowych.

Emigranci (1974) to najwybitniejszy utwór Sławomira Mrożka od ukazania się Tanga, a zarazem jeden z najważniejszych polskich dramatów okresu powojennego. Dwaj cudzoziemcy z bliżej nieokreślonego kraju zamieszkują wspólnie suterenę w nieznanym mieście Europy Zachodniej. Wyobcowany intelektualista, AA, wybrał emigrację z powodów politycznych, jego towarzysz zaś, "chłoporobotnik" XX, wyjechał wyłącznie dla zarobku. Skazani są na własne towarzystwo, a ich symbioza polega na wzajemnym uzależnieniu: XX wykorzystuje AA materialnie, ten natomiast twierdzi, że wykorzystuje towarzysza pod kątem studiów nad niewolniczą mentalnością swych rodaków. AA, sam sfrustrowany i bezwolny, z wyższością odnosi się do przedstawiciela niższej klasy, dorobkiewicza, którego jedynym celem w życiu jest poprawa własnego bytu. W tych warunkach obustronne konflikty i antagonizmy nabierają wyjątkowej ostrości.

W szerszym ujęciu konfrontacja pomiędzy AA i XX dotyka jednego z ważniejszych problemów w Polsce powojennej - rozdźwięku między inteligencją i robotnikami. W finale dokonuje się synteza wartości obu grup społecznych, zwiastująca przełamanie powstałych barier.

Na czytanie i dyskusję zaprasza Katarzyna Kosińska.



 

12.09.2008, piątek, godz. 18 00

Antygona w Nowym Jorku. To taka komedia o rozpaczy. Moja sztuka nie jest dokumentalnym zapisem życia w parku, a bohaterowie to bezdomni. Może ten park jest niczym więcej niż dekoracją. Bezdomni w tej sztuce są tacy, jak my wszyscy. A gdybyśmy jeszcze tak znaleźli się na dzień, albo na rok na ulicy...(Janusz Głowacki - autor). 

Antygona w Nowym Jorku
Głośny dramat Janusza Głowackiego, napisany na zamówienie amerykańskiego teatru Arena Stage, miał swą polską premierę w warszawskim Teatrze Ateneum 13 lutego 1993 r., w reżyserii Izabelli Cywińskiej (sztuka nadal pozostaje w repertuarze, w tej samej obsadzie: Maria Ciunelis, Piotr Fronczewski, Janusz Michałowski, Henryk Talar).„Antygona” była pierwszą sztuką pisanią przez autora po angielsku - jak sam przyznał, jeszcze wtedy nie znał języka dość dobrze, więc zjawił się z tekstem u pisarki Joan Torrez, która urodziła się na Brooklynie, i razem poprawiali zdanie po zdaniu." „Antygona w Nowym Jorku” stała się kolejnym sukcesem autora. Wyjeżdżając z Polski w 1981 r. na premierę „Kopciucha” w londyńskim Royal Court Theatre, Janusz Głowacki był już pisarzem znanym i cenionym.

W Polsce z tekstem tym zmierzyli się m.in. reżyserzy Robert Gliński w Teatrze Nowym w Poznaniu, Tomasz Zygadło na scenie Miniatury w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie, Marek Pasieczny w Teatrze Współczesnym w Szczecinie. „Każda epoka ma taką tragedię, na jaką zasługuje. Napisałem po prostu komedyjkę o rozpaczy” – powiedział Janus z Głowacki.
 
Antyczna tragedia Sofoklesa, przeniesiona do zamieszkanego przez bezdomnych parku na dolnym Manhattanie, ma wymiar tragifarsy, okrutnej, ale i śmiesznej. W Tomkins Square Park drzemie na ławce Sasza, rosyjski Żyd, malarz z Petersburga, zamknięty w sobie, milczący, wieczny uciekinier. Za chwilę pojawią się Portorykanka Anita i Pchełka, cwaniaczek z Polski, epileptyk, mitoman, błazen, który z każdego nieszczęścia potrafi zrobić wygłup. Kiedyś bylinormalnymi, inteligentnymi ludźmi, mieli swoje pragnienia i aspiracje. Teraz park i ta ławka to wszystko, co pozostało im z życia. Anita chce wyprawić godny pogrzeb swemu ukochanemu, który zamarzł w parku, i pochować go w osobnym grobie, nie we wspólnej mogile, gdzie bezimiennie grzebie się wszystkich bezdomnych. Za niecałe 20 dolarów Sasza i Pchełka podejmują się odnaleźć nieboszczyka. Jadą na Bron, odbijają po kolei wieka czekających na wywóz trumien, zabierają ciało. W parku wyprawiają stypę, w której z godnością uczestniczą zwłoki niby-Johna, bo dwaj przyjaciele omyłkowo wykradli innego trupa. Też był brodaty i w łachmanach, więc szalona nowojorska Antygona nie poznała, kogo zakopali pod ławką. Sasza jeszcze raz próbuje się zmobilizować, pójść do ambasady po wizę, Pchełka popisuje się swoją zaradnością, ale daremne są nadzieje na jakąkolwiek odmianę ich losu.

Na czytanie i dyskusję zaprasza Katarzyna Kosińska.

 


Działania w OKO

♦ Warsztaty gitarowe
♦ Forum filmowe
Teatr tekstu


FORUM DYSKUSYJNE


WSZYSTKIE DZIAŁANIA
OKO SĄ BEZPŁATNE

Od 1 sierpnia 2008
Stowarzyszenie Akademia Wspierania
Rozwoju Człowieka 
zaangażowało się
w partnerskie  prowadzenie
Ośrodka Kreatywności Obywatelskiej
więcej

Kontakt

█ Siedziba główna
ul. Komorowicka 15
43-300 Bielsko-Biała

033 810 39 40
0 519 665 967

pn. – pt.  godz. 10.00–18.00

Dział obywatelski    Dział kultury
Dział edukacji     Dział informacji


█ Reintegracja osób starszych

ul. Kosynierów 22
43-300 Bielsko-Biała

 033 822 07 91
0 501 561 370

 

pn. – pt.  godz. 7.00–11.00

więcej informacji 

█ Koordynator projektu

Ośrodek jest przystosowany
dla osób niepełnosprawnych

 
WOLONTARIAT
Dysponujesz wolnym czasem?
Chcesz zrobić coś dla innych?
Zapraszamy do współpracy.

Projekt nr 10277/FOP07/2/MA/1375 – Ośrodek Kreatywności Obywatelskiej (OKO) – został zrealizowany przy wsparciu udzielonym przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego oraz budżetu Rzeczypospolitej Polskiej w ramach Funduszu dla Organizacji Pozarządowych
Operator – Fundacja Fundusz Współpracy, ul. Górnośląska 4a, 00-444 Warszawa tel.+48 22 45 09 868, fax+48 22 45 09 803,
 www.funduszngo.pl, fop@cofund.org.pl.
Projekt realizowany przez Stowarzyszenie Mieszkańców Osiedla im. Wojewody Grażyńskiego SMOG
w partnerstwie ze Stowarzyszeniem Wspierania Działań Kulturotwórczych
Uwaga Kultura
Strona kojarzona ze słowami kluczowymi: oko bielsko, oko, rada osiedla, wolontariat